زنان زندانی سیاسی، نامه ای از زندان قرچک ورامین

خرداد ۲۳, ۱۴۰۰

زنان زندانی سیاسی، نامه ای از زندان قرچک ورامین

چهار زندانی سیاسی زن محبوس در زندان قرچک ورامین سیزدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری رژیم را ، صحنه نمایشی کهنه و پوسیده با بازیگرانی متظاهر، پشت نقاب های ریا، تزویر، دروغ و فریب نامیدند

زندانیان سیاسی زهرا صفایی، مرضیه فارسی، پرستو معینی و فروغ تقی پور در نامه خود در خصوص وضعیت اسفبار زندانهای ایران بخصوص زندان قرچک ورامین نوشته‌اند، « سیزدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری، صحنه نمایشی کهنه و پوسیده با بازیگرانی متظاهر، پشت نقاب های ریا، تزویر، دروغ و فریب.

در سراشیبی سقوط نظامی دیکتاتوری،  هر کدام از این بازیگران در این بازی سیاسی با چهره سازی های مفتضحانه ای بر سر کسب قدرت و تطمیع منافع خود با یکدیگر مجادله می کنند. در این میان نام آشنایی است که در طی سال های اخیر سعی در سفیدنمایی چهره سیاهش داشته اند و این مانع از پنهان ماندن کارنامه خونین و جنایتکارانه وی نشده است. او که نقش پررنگی در قتل عام سی هزار زندانی سیاسی در سال ۶۷ داشته است، با عنوان رئیس قوه قضائیه،  زندان قرچک را بهترین زندان نامیده است. در حالی که وضعیت این زندان از بهداشت بندها گرفته تا عدم دریافت جیره کافی زندانیان و کمبود امکانات اولیه بهداری و کیفیت و کمیت نامناسب غذا به طور اسفناکی است که قابل مشاهده است.

همچنین وجود مواد مخدر در میان زندانیان، شیوع بیماری های پوستی متعدد، نبود فضای کافی برای گذراندن محکومیت و رفتارهای ناهنجار و غیراخلاقی زندانیان که ناشی از عدم رسیدگی و درمان روانی، تربیتی و اجتماعی است در این زندان به چشم می خورد. حال که زمان تکرار دروغ پردازی کاندیداهای دستچین شده فرارسیده، چگونه می توان از افرادی که تلاش در زمینه بهبود شرایط زندانیان در طولانی مدت انجام نداده اند، انتظار داشت که اوضاع یک کشور را سروسامان دهند.

قتل عام و حذف فیزیکی افراد از راه های مختلف در دهه شصت شروع شده و تا قیام آبان ماه ۹۸ ادامه داشته و پایان نخواهد یافت تا سقوط رژیم فاشیستی!

زهرا صفایی، مرضیه فارسی، پرستو معینی و فروغ تقی پور

خردادماه ۱۴۰۰

زندان قرچک ورامین»